مولا

2 روز آخر سفر را رفتیم شهری به نام مالینالکو.یه جای بود مثل شهرهای شمالی ایران.سر سبز و زیبا.آنجا کلبه ای کرایه کردیم و شب همونجا خوابیدیم.از غذاهای دریایی و عجیب و غریب آنجا هم تناول فرمودیم.گویا گل اون خلق الله را خدا از جای دیگه ای برداشته!یه چیزهایی براشون زیبا و جالبه که برای ما اونطور نیست.

به هر حال بعد از 2 روز گشتن و ساز زدن در طبیعت به مکزیکو سیتی برگشتیم.قرار بود بریم سفارت.

آقای سفیر از موسیقیدانها وههالی هنر و چند تن از افراد سیاسی دعوت کرده بود که بیان سفارت و به موسیقی ایرانی گوش فرا دهند.البته به صرف شام ایرانی.رفتبم و آخرین اجرامون را انجام دادیم.البته به خودمن نچسبید چون فضا بوی سیاست میداد!

همون شب هم چند تا از دوستان آمدند خانه رناتا و خداحافظی کردند.یه چیزی شبیه به گود بای پارتی بود.این جمع دوستانه اون حالت بدی که از اجرا توی سفارت ایجاد شده بود را از بین برد.

شنبه ۲۰ جوئن ساعت ۲ بعد از ظهر مکزیکو رتا بدرود گفتیم و پا در راه طول و دراز برگشت گذاشتیم.البته من الان ایران هستم اما اتفاقات جالبی در مسیر برگشت افتاد که در پست بعدی می نویسم.

Sevomin conert dar fazay baz ejra shod.in yeki rooz bood hodood e 6 ba’d az zohr.

In bar chahargah va mahoor zadam.in yeki ham khoob bood va ba’d az ejra esteghbal e khoobi shod.

Az TV mexico ham amadand va mosahebe kardand.ba’d az akharin ejra chon shab e akhar e concert bood va festival tamam mishod tamam e goroh ha oomadand rooy sen va hamegi ba ham ash e moosighi pokhtand!!

Gorooh haei az (mexic,arjantin,mali,canada,África,france,iran,…)khande dar bood!!!

Fardy oon rooz ham hotel ro tark kardim

Emrooz raftim markaz e shahr jaei mesle(sabze meydoon,mojahedin,shahnaz,shootiha,…)

Didani hastand,dar hame chiz ba ma motafavetan.be moze e markazi mexico city ham sari zadim va khoob bood.

Yek concert e dige ham renata va doostash tadarok didan ke oon ham jalebe.dar yek shab 3 tip mosighi az 3 keshvare mexic,India,iran barname ejra mikonand.in yeki ham dar fazay baz e yek baghe ziba hast.

 

Ba’d az parvaz e 24 sa’ate va gozar az bahrein va parís residim mexico city.mostaghim az foroodgah raftim hotel.hanooz ba sa’at e unja okht nistim.raftim va ejray gorooh hay keshvar hay dige ro didim.bad nabood.farday roozi ke residim avalin ejray ma bood.bayat e esfahan va bayat e tork zadam.albate aval e barname Mr.hesabi 10 daghighe taknavazi e tombak kard.esteghbal khoob bood.ba’d az ejra miamadand va so’al mikardand darbare e mosighi e iran.ba’zi ha ham aks migereftand va emza.az radio e mexic darkhast kardand ke kar e ma ro dar radio mexic pakhsh konand.rooz e dovom ham ejray khoobi dashtim.reval e barname mesl e rooze ghabl bood.dar in ejra nava,rastpanjgah va abouata zadam.moddat e har ejray ma 1 sa’at hast.in ejra ham khoob bood va baz khord e khoobi dasht.ba gorooh hay dige ham kalan shodam va shomare va e-mail rad o badal kardam.nokte e jalebe shab e dovom in bood ke dar mian e an hame spaniol zaban yek nafar umad va farsiii ba m,an hal o ahval kard!!kheyli jaleb va ghafel gir konande bood.esmesh navid bood.madaresh iraní va pedaresh mexici bood.shab e aval ham yek nafar az tooy jam’eat goft “ salam azizam dooset daram”!!!albate man nadidamesh ama kheyli jaleb bood man ham gofta

 “thank you”.

Felan hame chiz khoob pish mire,be joz ye etefaghe bad ke baray doost e mexicim(Renata) oftad!ghabl az oomadan e man be mexic gofte bood pedaresh mariz hast.moteasefane pedaresh dirooz fot kard va man barash narahat shodam.chom gofte bood ke cheghadr pedaresh ra doost dare.

 

خوش خنده ،خوش قلب ،بی ریا ،دوستدار طبیعت ،یک بار اعتماد میکنه یک بار سلب اعتماد ،یک دنده ،بلده پول و چلطور خرج کنه ،وقتی باهاش میمرم کافه صفا خیلی کیفور میشم ،"مادر"بی نظیری داره ،قد،کمی عجول ،مهمون دوست ،همیشه دوست داره منو غافل گیر کنه ،اهل حال ،دوست داشتنی ،در حال پالایش دوستان! ،خوش تیپ ،وقتی بزنه به سرش بی کله ،قابل اعتماد ،پاش بیوفته دلقک قابلیه ،یکی از دوستهای خوب من که زیاد هم نیستند ،رفیق باز تیره ،شوخی هاش مختص به خودشه ،گریه هم میکنه!! ،میگه از ساز زدن من خوشش میاد ،مشکلدار با جمعیت نسوان! ،فارسی خوب حرف میزنه اما هنوز هم ترکی فکر میکنه!

_سامان

دیدم به خواب نیمه شب

                                 خورشید و مه را لب به لب

تعبیر این خواب ِ عجب

                             ....

آرزویم پس از این هیچ است و هیچ

 

کاربن زندگی!

بعضی وقتها احساس میکنه که یه بار زندگی کمه!همش میگه ای کاش میشد دو بار زندگی کرد.خیلی احمقه که اینطور فکر میکنه.دو بار زندگی یعنی تمام این اتفاقات که یکی از یکی پوچ تر وبی معنی تره(غم و شادی فرق نداره) دو بار تکرار بشه.اگه میشد بلیط زندگی خودمو پرت میکردم جلوش.بیچاره خبر نداره که جریان کلا یه چیز دیگه ست.

بعضی وقتها این شعرو براش میخونم:

یا رب به خدایی خداییت وانگه به کمال کبریاییت

                                               از عمر من آنچه هست بر جای بستان و به عمر"ابله"افزای

یه بار بهش گفتم خوب، تو میتونی دوبار زندگی کنی!

اون وخ میتونی یه بار زیبا باشی یه بار زشت.میتونی یه بار عاقل باشی یه بار دیوانه.

-میتونی یه بار حجت الاسلام باشی یه با رهم  کسی که خار و مادر همون حجت الاسلام را فلان بهمان.

-میتونی یه بار واکسی باشی و یه نفر پاشو بذاره رو میزه چوبیت و بگه زود باش عجله دارم.یه بار هم  تو پاتو بذاری رو همون میز چوبی و به واکسی بگی زود باش عجله دارم.

-میتونی یه بار سنتی ازدواج کنی با نوه عمهءزن دایی مامانت که سالی یه دونه بچه برات بزاد.یه بار هم  امروزی ازدواج کنی با یه غریبه که روشن فکره وحرف میفهمه و فقط کارخونهء آدمسازی نیست.

-میتونی یه بار لخت مادر زاد بری لب ساحل حموم آفتاب بگیری.یه بار هم  از کل جسمت فقط یه چشم و یه دماغ را نشون خلق الله بدی.

-میتونی یه بار با دوس دخترت بری بیرون و یه بسیجی با چفیه بهتون گیر بده.یه بار هم چفیه بندازی گردنت و بری به همون دختره که با یه پسر دیگه ست گیر بدی.

-میتونی یه بار معتمد محل باشی که همه رو اسمت قسم بخورن.یه بار هم  دزد و کلاه بردار بی پدر و مادری باشی که همه اهل محل لعن بفرستن به روح پر فتوح پدر پدر سگت که تو رو پس انداخت......

این همه سگ دو بزنی که چی را بدست بیاری؟یه کم فکر کنی میفهمی هر دوتاش مثل همه.هر چی بیشتر به دست بیاری بیشتر باید از دست بدی.تمام این تجربه ها را بکنی که اون موقع فلان بهمان!

ابله الان همون موقع ست.الان همون موقع ست.

    

چند بیت برای "سایه" به طبع "شهریار" آذربایجانان

سایه جان رفتنی هستیم بمانیم که چه؟

زنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه؟

درس این زندگی از بهر ندانستن ماست

این همه درس بخوانیم و ندانیم که چه؟

آری این زهر هلاهل به تشخیص هر روز

بچشیم و به عزیزان بچشانیم که چه؟

کشتی ای را که پی غرق شدن ساخته اند

هی به جان کندن از این ورطه برانیم که چه؟

بدتر از خواستن این لطمهء نتوانستن

هی بخواهیم و رسیدن نتوانیم که چه؟

ما طلسمی که قضا بسته ندانیم شکست

کاسه و کوزه سر هم بشکانیم که چه؟